24 października 1929 roku rozpoczął się największy kryzys gospodarczy w naszych dziejach. Opowiadając o tych wydarzeniach należy wspomnieć o tysiącach ludzkich tragedii oraz wielu straconych fortunach. Skutki były widoczne gołym okiem – masowe bankructwo, bezrobocie, spadek produkcji i obniżenie stopy życiowej obywateli Europy i Stanów Zjednoczonych. Warto również wspomnieć o pogorszeniu nastrojów wśród społeczeństwa, co w dużym stopniu sprzyjało popularyzacji idei komunistycznych oraz faszystowskich.  Kryzys ten zmienił całkowicie spojrzenie ludzi na temat ekonomii oraz przyczynił się do wielu zmian w jej funkcjonowaniu. Jak w ogóle doszło do tego kryzysu i kto za nim stoi? W tym artykule postaramy się Państwu przybliżyć szczegóły związane z tym przełomowym w dziejach ludzkości wydarzeniem.

Przyczyny wielkiego kryzysu

Stany Zjednoczone rozwijały się w bardzo dynamicznym tempie do 1929 roku. Zmienił się styl życia Amerykanów oraz znacząco poprawiła się ich stopa życiowa. Wraz z tymi zmianami zmieniły się również warunki funkcjonowania amerykańskiego rynku. Zwiększył się popyt na niektóre produkty, a inne wyszły całkowicie  z obiegu. Z szybkim tempie rozwijał się również system kredytowy, z którego korzystało większość mieszkańców USA. System ten nie posiadał odpowiednich zabezpieczeń, co doprowadziło do gwałtownej sprzedaży malejących akcji i przyczyniło się do wybuchu kryzysu.

Przebieg kryzysu

Jak już wcześniej wspominaliśmy, kryzys rozpoczął się 24 października 1929 roku – był to tzw. czarny czwartek. Na początku kryzys dotknął Stany Zjednoczone, a następnie kraje powiązane z nimi gospodarczo.

Pierwszymi europejskimi państwami dotkniętymi kryzysem były Niemcy oraz Austria, które posiadały największe zadłużenie względem USA.

Pozostałe kraje takie jak Francja czy Polska również ucierpiały w wyniku kryzysu. Nastąpiła fala bankructwa oraz bezrobocia, a jedynym krajem który uniknął tej tragedii był Związek Radziecki. Uważa się, że kryzys został zażegnany dopiero w 1933 roku.